Dervişlik; hırka, şalvar, şal değildir,
Dervişlik hal işidir, kal değildir.
Dışı süslemekle, arif olunmaz,
Dervişlik tacı, her başa konulmaz.
Dervişin başından, gariplik gitmez,
Derviş dilsiz ağlar, şikâyet etmez.
Dervişlerde; ucup, kibir bulunmaz,
Tevazu süsünden, onlar, soyunmaz.
Dervişlerin; mahviyettir halleri,
Edep ile irfan kokar gülleri.
Dervişler, aleme ibretle bakar,
Dervişin dilinden, hikmetler akar…
Dervişlerin yolu, sevgi yoludur,
Gönülleri, muhabbetle doludur.
Derviş kişi, incitmez insanları;
Hakk’tan bilir, bütün bu olanları.
Tevhidinde şirki hafi bulunmaz,
Makamı hayrettir, sual sorulmaz…
Kâmil derviş, hizmet eder insana
Boynu büküktür, Hazreti Rahman’a
Yorum bırakın